|
“Siz” demek değil çocuklarınız.
İstediğiniz gibi olamazlar.
Çağın gerektirdiği gibi yaşayacaklar…
Varsa bir yanlış,
sizin kuramadığınız
“yarınlarınız” yüzündendir.
“Bizim zamanımızda…” ya da
“Bizim çocukluğumuzda…”
diye başlıyorsa serzenişleriniz,
aranızdaki mesafeyi
büyütüyorsunuz demektir.
O zaman oturup düşünmeli;
zamanda mı hata, sizde mi?
“Biz yaşayamadık,
çocuklarımız yaşasın” düşüncesiyle yaptığınız, “ fedakarlık” diye düşündüğünüz her şey,
satın aldığınız her eşya
“vazgeçilmezliğinin farkına varan çocuklar” yaratmadı mı?
Sizin doğrularınız için artık çok geç!
Bir başka boyutu bu sınavın,
“bizim gibi yetişmeli” deyip
toplumdan soyutlanan
çocuk sayısı sizce ne kadar az?
|
Kimseye akıl vermiyorum.
Ne haddime…
Sadece kendi “babalığımı” sorguluyorum.
“Onu anlama” konusunda
çok da başarısız sayılmam ama
“anlayamadıklarımı kabullenmekten” başka çarem
kalmadığının farkındayım.
Çocuklar, anne babanın karnesiymiş…
Geçer not verir misiniz
kendinize?
Bu yazıyı okuyunca bir sorun!
Bana soracak olsanız,
on üzerinden altı alırım herhalde.
O da , kurul kararıyla.
Ya siz?
Futbol ve dizi cumhuriyetinde
çocuk yetiştirmek zor…
Ama mazeret sayılmıyor.
Bu yanlışlar da bizim eserimiz…
Tayfun Talipoğlu
|
